Plan ogólny gminy w praktyce: 13 stref planistycznych i ich wpływ na potencjał inwestycyjny gruntów

Dotychczasowe studium było dokumentem kierunkowym: wiązało radę gminy przy uchwalaniu planów miejscowych, ale nie było aktem prawa miejscowego i nie rozstrzygało niczego wobec właściciela działki. Plan ogólny działa inaczej — jest aktem prawa miejscowego i wiąże urząd przy każdej kolejnej decyzji: przy planie miejscowym, przy decyzji o warunkach zabudowy, przy Zintegrowanym Planie Inwestycyjnym. Szerszy kontekst tej zmiany opisaliśmy we wpisie „Reforma planowania przestrzennego — co realnie zmienia dla właściciela działki”.

Najważniejszą praktyczną konsekwencją jest właśnie zamknięty katalog trzynastu stref. Ich symbole, nazwy, profile funkcjonalne i minimalne wskaźniki powierzchni biologicznie czynnej określa załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 8 grudnia 2023 r. Gmina nie może dopisać czternastej strefy, nie może zmienić profilu istniejącej ani przesunąć funkcji z profilu dodatkowego do podstawowego. Może jedynie zdecydować, gdzie którą strefę wyznaczy i czy skorzysta z profilu dodatkowego.

Mechanizm, od którego zależy wszystko: profil podstawowy i dodatkowy

Każda strefa ma dwa zestawy dopuszczalnych przeznaczeń terenu i różnica między nimi jest różnicą między pewnością a nadzieją.

• Profil podstawowy — obowiązkowy. Gmina musi dopuścić wymienione w nim przeznaczenia w każdej wyznaczonej przez siebie strefie danego typu. Jest identyczny w całym kraju i niezależny od układu sił w radzie gminy.
• Profil dodatkowy — fakultatywny. Rada gminy może go włączyć w całości, w części albo wcale. Nie może natomiast wpisać do niego funkcji, której rozporządzenie dla tej strefy nie przewiduje. To najczęściej pomijany szczegół: „doproszenie” zabudowy mieszkaniowej do strefy otwartej SO jest niemożliwe nie dlatego, że gmina nie chce, tylko dlatego, że prawo takiej pozycji w tej strefie nie zna.

Oba profile obejmują też odpowiadające im tereny klas niższego poziomu — „teren usług” w profilu podstawowym otwiera więc drogę całej rodzinie przeznaczeń usługowych, a nie jednemu ich rodzajowi.

Drugą warstwą, którą gmina dokłada już samodzielnie, są gminne standardy urbanistyczne: maksymalna wysokość zabudowy, intensywność, udział powierzchni zabudowy i standardy dostępności infrastruktury społecznej. Rozpisaliśmy je w poradniku „Strefy planistyczne w planie ogólnym — która przekreśla dom, a która go ratuje”. Tutaj zostajemy przy samym katalogu stref.

Trzynaście stref w jednej tabeli

Kolory w pierwszej kolumnie nie są ozdobą — to urzędowe wartości RGB z załącznika nr 2 do rozporządzenia. Tak samo wybarwione są strefy na każdym rysunku planu ogólnego w Polsce, więc tabela działa również jako legenda, gdy otworzysz rysunek dla swojej gminy.

Symbol	Nazwa strefy	Min. pow. biologicznie czynnej	Dom jednorodzinny
SW	Wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową wielorodzinną	30%	Tylko jeśli gmina dopuści (profil dodatkowy)
SJ	Wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną	30%	Tak — profil podstawowy
SZ	Wielofunkcyjna z zabudową zagrodową	30%	Tylko jako zabudowa zagrodowa
SU	Usługowa	30%	Nie
SH	Handlu wielkopowierzchniowego	30%	Nie
SP	Gospodarcza	20%	Nie
SR	Produkcji rolniczej	30%	Nie
SI	Infrastrukturalna	20%	Nie
SN	Zieleni i rekreacji	50%	Nie
SC	Cmentarzy	30%	Nie
SG	Górnictwa	nie określa się	Nie
SO	Otwarta	nie określa się	Nie
SK	Komunikacyjna	nie określa się	Nie

Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej nie dotyczy terenów komunikacji — dla nich wskaźnik wynosi 0% w każdej strefie.

1. SW — strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową wielorodzinną

• Profil podstawowy: teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, teren usług, teren komunikacji, teren zieleni urządzonej oraz teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, teren handlu wielkopowierzchniowego, teren zieleni naturalnej, teren ogrodów działkowych, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: produkcja, składy i magazyny, wielkotowarowa produkcja rolna — żadna z tych funkcji nie występuje w profilach strefy SW.

Znaczenie inwestycyjne. Strefa o najwyższej intensywności zabudowy, dedykowana inwestycjom deweloperskim w tkance miejskiej. Dla inwestora indywidualnego jest jednak strefą warunkową: dom jednorodzinny powstanie tu wyłącznie wtedy, gdy rada gminy formalnie włączy tę funkcję do profilu dodatkowego. Przed zakupem trzeba sprawdzić treść uchwały, a nie sam kolor na rysunku planu.

2. SJ — strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową jednorodzinną

• Profil podstawowy: teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, teren usług, teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren zabudowy letniskowej lub rekreacji indywidualnej, teren ogrodów działkowych, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa wielorodzinna, produkcja, handel wielkopowierzchniowy, składy i magazyny, wielkotowarowa produkcja rolna. Żadnej z tych funkcji gmina nie może tu dopuścić.

Znaczenie inwestycyjne. Najbardziej pożądana strefa z punktu widzenia budownictwa indywidualnego — i jedyna, w której zabudowa jednorodzinna jest obowiązkowym elementem profilu podstawowego, czyli nie zależy od decyzji radnych. Daje przy tym ochronę przed uciążliwym sąsiedztwem: bloku ani hali magazynowej nikt tu nie postawi. Jedno zastrzeżenie: sama strefa SJ nie wystarczy do uzyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy — potrzebne jest jeszcze położenie w obszarze uzupełnienia zabudowy.

3. SZ — strefa wielofunkcyjna z zabudową zagrodową

• Profil podstawowy: teren zabudowy zagrodowej, teren produkcji w gospodarstwach rolnych, teren akwakultury i obsługi rybactwa, teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren wielkotowarowej produkcji rolnej, teren rolnictwa z zakazem zabudowy, teren biogazowni, teren usług, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna jako taka — czyli osiedla deweloperskie i domy budowane poza gospodarstwem rolnym — oraz przemysł pozarolniczy.

Znaczenie inwestycyjne. Dom w strefie SZ jest możliwy, ale wyłącznie w formule zabudowy zagrodowej, czyli jako element gospodarstwa rolnego. Dla kupującego bez statusu rolnika to bariera realna, a nie formalna. Warto przy tym pamiętać o wyjątku od wymogu położenia w OUZ: nie stosuje się go do zabudowy zagrodowej w gospodarstwach większych niż średnia powierzchnia gospodarstwa w danej gminie.

4. SU — strefa usługowa

• Profil podstawowy: teren usług (biura, handel detaliczny, gastronomia, turystyka, zdrowie, edukacja, administracja), teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren składów i magazynów, teren elektrowni słonecznej, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: jakakolwiek zabudowa mieszkaniowa — ani jednorodzinna, ani wielorodzinna, w żadnym z profili.

Znaczenie inwestycyjne. Przestrzeń dedykowana biznesowi i usługom publicznym. Zakup działki w strefie SU z zamiarem budowy domu to jeden z najczęstszych i najdroższych błędów niedoświadczonych inwestorów — działka bywa uzbrojona, ładnie położona i przy drodze, a mimo to mieszkaniowo bezużyteczna.

5. SH — strefa handlu wielkopowierzchniowego

• Profil podstawowy: teren handlu wielkopowierzchniowego (obiekty o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m²), teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren usług, teren składów i magazynów, teren elektrowni słonecznej, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa, produkcja, produkcja rolna.

Znaczenie inwestycyjne. Tereny o wysokiej wartości komercyjnej, sytuowane zwykle wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych i na obrzeżach miast. Dla właściciela gruntu strefa SH bywa dobrą wiadomością finansową — i zarazem definitywnym końcem planów mieszkaniowych na tej działce.

6. SP — strefa gospodarcza

• Profil podstawowy: teren produkcji (zakłady wytwórcze, parki przemysłowe, bazy logistyczne), teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren usług, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 20% — obok strefy infrastrukturalnej najniższy wskaźnik w całym katalogu.
• Kluczowe wykluczenia: wszelka funkcja mieszkaniowa oraz obiekty wymagające ochrony akustycznej.

Znaczenie inwestycyjne. Obszary bezwzględnie przemysłowe. Koncentracja uciążliwej działalności w strefie SP jest świadomym narzędziem: chroni ład przestrzenny w pozostałych częściach gminy. Dla właściciela działki mieszkaniowej sąsiadującej ze strefą SP to sygnał ostrzegawczy — sąsiedztwo zostało przesądzone na lata.

7. SR — strefa produkcji rolniczej

• Profil podstawowy: teren produkcji w gospodarstwach rolnych, teren wielkotowarowej produkcji rolnej (fermy), teren akwakultury i obsługi rybactwa, teren komunikacji, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren rolnictwa z zakazem zabudowy, teren biogazowni, teren elektrowni słonecznej, wiatrowej i wodnej, teren zieleni urządzonej, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: domy jednorodzinne, osiedla mieszkaniowe, komercyjne obiekty pozarolnicze. W przeciwieństwie do strefy SZ nie ma tu nawet zabudowy zagrodowej w profilu podstawowym.

Znaczenie inwestycyjne. Strefa o najostrzejszym reżimie ochrony gleb i najczęstsza przyczyna dramatycznych przecen. Zmiana przeznaczenia gruntu w SR pod zabudowę mieszkaniową jest w praktyce niewykonalna bez wcześniejszej, systemowej zmiany dokumentu planistycznego. Jak wygląda skuteczna reakcja, gdy projekt planu wrzuca działkę do SR, pokazaliśmy w case study o gruncie, który o włos nie stracił całej wartości.

8. SI — strefa infrastrukturalna

• Profil podstawowy: teren infrastruktury technicznej (stacje elektroenergetyczne, oczyszczalnie ścieków, ujęcia wody, zakłady komunalne) oraz teren komunikacji.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren usług, teren produkcji, teren zieleni urządzonej, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 20%.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa w każdej postaci.

Znaczenie inwestycyjne. Tereny zarezerwowane pod systemy inżynieryjne, od których zależy funkcjonowanie gminy. Strefa SI jest przy tym jedyną, która w profilu podstawowym nie przewiduje zieleni urządzonej — gmina może ją dopuścić, ale nie musi.

9. SN — strefa zieleni i rekreacji

• Profil podstawowy: teren zieleni urządzonej (parki, skwery), teren plaży, teren wód, teren komunikacji, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren usług sportu i rekreacji, kultury i rozrywki, handlu detalicznego, gastronomii, turystyki, nauki, edukacji, zdrowia i pomocy społecznej, teren ogrodów działkowych, teren zieleni naturalnej, teren lasu.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 50% — najwyższy wskaźnik w całym katalogu.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa, produkcja, składy i magazyny.

Znaczenie inwestycyjne. Strefa SN pełni funkcję stabilizatora układu urbanistycznego, a z perspektywy rynku nieruchomości jest jednym z nielicznych oznaczeń, które podnoszą wartość gruntów sąsiednich. Działka budowlana z parkiem za płotem ma gwarancję, że po drugiej stronie nikt nie postawi bloku — i ta gwarancja jest wyceniana.

10. SC — strefa cmentarzy

• Profil podstawowy: teren cmentarza, teren komunikacji, teren zieleni urządzonej, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren usług kultu religijnego, teren usług handlu detalicznego, teren zieleni naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 30%.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa i obiekty edukacyjne.

Znaczenie inwestycyjne. Najważniejsze dzieje się poza granicą tej strefy. Wyznaczenie SC uruchamia sanitarne strefy ochronne wokół cmentarza, które ograniczają zabudowę i sposób zaopatrzenia w wodę na nieruchomościach przyległych. Jeśli w projekcie planu strefa SC pojawia się w sąsiedztwie Twojej działki, skutek dla niej jest realny, choć sama działka leży w innej strefie.

11. SG — strefa górnictwa

• Profil podstawowy: teren górnictwa i wydobycia (kopalnie, żwirownie), teren komunikacji, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren produkcji, teren usług handlu, usług rzemieślniczych, gastronomii, usług biurowych i administracji, usług nauki, teren zieleni urządzonej i naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: nie określa się.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa.

Znaczenie inwestycyjne. Strefa rezerwuje złoża do eksploatacji i jednocześnie chroni ludzi oraz budynki przed skutkami szkód górniczych. Profil dodatkowy jest tu wyjątkowo szeroki — gmina może otworzyć te tereny na produkcję i usługi, co bywa istotne przy planowaniu rekultywacji wyrobisk.

12. SO — strefa otwarta

• Profil podstawowy: teren rolnictwa z zakazem zabudowy, teren lasu, teren zieleni naturalnej, teren wód, teren komunikacji, teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren elektrowni wiatrowej, słonecznej, geotermalnej i wodnej, teren biogazowni, teren zieleni urządzonej.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: nie określa się — teren ma pozostać w stanie zbliżonym do naturalnego.
• Kluczowe wykluczenia: wszelka zabudowa kubaturowa, w szczególności mieszkaniowa, usługowa i produkcyjna.

Znaczenie inwestycyjne. Narzędzie ochrony korytarzy ekologicznych i dolin rzecznych — i najgorsza możliwa wiadomość dla właściciela gruntu z aspiracjami budowlanymi: wartość deweloperska spada do zera, a wycena wraca do poziomu gruntu rolnego lub leśnego. Jedyna realna ścieżka komercyjna prowadzi przez energetykę odnawialną, i to wyłącznie wtedy, gdy gmina włączyła profil dodatkowy. Co robić, gdy działka trafiła do SO, rozpisaliśmy krok po kroku we wpisie „Strefa SO, SJ czy poza OUZ? Sprawdź, co plan ogólny zrobił z Twoją działką”.

13. SK — strefa komunikacyjna

• Profil podstawowy: teren autostrady, drogi ekspresowej, drogi głównej ruchu przyspieszonego i drogi głównej, teren komunikacji kolejowej i szynowej, kolei linowej, komunikacji wodnej i lotniczej, teren obsługi komunikacji (MOP-y, stacje paliw), teren infrastruktury technicznej.
• Profil dodatkowy (opcjonalny): teren drogi zbiorczej, teren usług handlu detalicznego, gastronomii i turystyki, teren zieleni urządzonej i naturalnej, teren lasu, teren wód.
• Minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: nie określa się.
• Kluczowe wykluczenia: zabudowa mieszkaniowa.

Znaczenie inwestycyjne. Korytarze zarezerwowane na potrzeby mobilności i logistyki. Strefę SK wyznacza się dla obiektów istniejących oraz planowanych, których lokalizacja jest potwierdzona ustaleniem linii rozgraniczających teren — jeśli więc Twoja działka wpadła w SK, oznacza to konkretny, zaplanowany przebieg drogi lub linii kolejowej, a nie ogólną rezerwę.

Strefa to nie wszystko — drugi warunek nazywa się OUZ

Nawet najlepsza strefa nie załatwia sprawy do końca. Od wejścia planu ogólnego w życie nowa decyzja o warunkach zabudowy dla działki bez planu miejscowego jest możliwa wyłącznie wtedy, gdy grunt leży w obszarze uzupełnienia zabudowy (OUZ). To osobna warstwa planu, wyznaczana algorytmem geometrycznym na danych z ewidencji gruntów i budynków — zgrupowania co najmniej pięciu budynków, bufor 50 m, cofnięcie o 40 m.

Dwie rzeczy trzeba więc sprawdzić razem: strefę i położenie względem OUZ. Działka w strefie SJ, ale poza OUZ, nowej wuzetki nie dostanie. Działka w OUZ, ale w strefie SU, też nie — bo strefa nie przewiduje funkcji mieszkaniowej. Cały algorytm i dopuszczalne korekty opisaliśmy w osobnym wpisie o strefie SO i granicy OUZ, a różnice między planem ogólnym, planem miejscowym, decyzją WZ i pozwoleniem na budowę — w poradniku o czterech dokumentach, które inwestorzy mylą.

Konkluzja dla inwestorów: gdzie bezpiecznie zrealizujesz projekt mieszkaniowy

Oceniając trzynaście stref przez pryzmat budownictwa jednorodzinnego, wnioski z punktu widzenia due diligence nieruchomości są jednoznaczne:

• SJ — optymalny wybór. Zabudowa jednorodzinna w profilu podstawowym, a więc niezależna od decyzji rady gminy. Pełne bezpieczeństwo procesu budowlanego, pod warunkiem położenia w OUZ.
• SZ — potencjał ograniczony. Przestrzeń dedykowana podmiotom posiadającym status rolnika; dla pozostałych bariera prawna jest realna.
• SW — strefa ryzykowna dla inwestora indywidualnego. Wymaga dogłębnej weryfikacji, czy samorząd uchwalił profil dodatkowy obejmujący zabudowę jednorodzinną.

Pozostałych dziesięć stref kategorycznie wyklucza standardowy projekt zabudowy jednorodzinnej. Nieznajomość tych rygorów prowadzi do najkosztowniejszego błędu na rynku gruntów: nabycia działki pozbawionej wartości budowlanej za cenę działki budowlanej. Dlaczego różnica bywa kilkusetprocentowa, tłumaczymy we wpisie „Surowe grunty czy gotowce inwestycyjne?”.

Jak sprawdzić, w której strefie leży Twoja działka — trzy kroki

1. Ustal etap prac w swojej gminie. Uchwały, projekty planów i obwieszczenia o wyłożeniu znajdziesz w Rejestrze Urbanistycznym oraz w BIP-ie gminy. Materiały informacyjne i wzory dokumentów publikuje Ministerstwo Rozwoju i Technologii na stronie poświęconej planowi ogólnemu gminy.
2. Nałóż granice działki na rysunek planu. Granice ewidencyjne pokazuje Geoportal, a obowiązujące akty planowania przestrzennego — Krajowa Integracja Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego GUGiK. Korzystaj z danych przestrzennych, nie ze skanu — przy skali gminnej granica strefy potrafi „przeskoczyć” przez działkę o kilkadziesiąt metrów.
3. Przeczytaj uchwałę, nie tylko mapę. Kolor mówi, jaka to strefa. O tym, czy gmina włączyła profil dodatkowy i jakie przyjęła gminne standardy urbanistyczne, decyduje treść uchwały — i to ona przesądza, czy na Twojej działce w strefie SW stanie dom.

Jeśli wynik jest niekorzystny, a plan jest dopiero wyłożony do publicznego wglądu, masz otwarte okno na uwagę. Jak ją napisać, żeby urbanista musiał się do niej merytorycznie odnieść, i co robić po uchwaleniu planu — opisaliśmy na stronie usługi przekształcenia działki.

Strefa planistyczna nie jest opinią urzędu o Twojej działce. Jest jej nową metryką — i obowiązuje niezależnie od tego, czy ktokolwiek Cię o niej poinformował.

Najczęściej zadawane pytania

Ile jest stref planistycznych w planie ogólnym gminy?

Trzynaście. Katalog jest zamknięty i wynika z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 8 grudnia 2023 r. w sprawie projektu planu ogólnego gminy. Są to strefy: SW, SJ, SZ, SU, SH, SP, SR, SI, SN, SC, SG, SO i SK. Gmina nie może utworzyć własnej, czternastej strefy ani zmienić profilu funkcjonalnego istniejącej.

W których strefach planistycznych można wybudować dom jednorodzinny?

Zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna należy do profilu podstawowego wyłącznie w strefie SJ. W strefie SW gmina może ją dopuścić w profilu dodatkowym, ale nie musi. W strefie SZ dom powstaje jako zabudowa zagrodowa, czyli w ramach gospodarstwa rolnego. Pozostałych dziesięć stref zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie przewiduje w żadnym profilu.

Czym różni się profil podstawowy od dodatkowego strefy planistycznej?

Profil podstawowy to zestaw przeznaczeń, które gmina w danej strefie dopuścić musi — jest obowiązkowy i identyczny w całym kraju. Profil dodatkowy to zestaw przeznaczeń, które gmina może dopuścić, ale nie ma takiego obowiązku. Kluczowe jest to, że rada gminy nie wybiera funkcji dowolnie: może sięgnąć wyłącznie po pozycje wymienione dla tej strefy w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Jaki jest minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w strefach planistycznych?

Rozporządzenie ustala go dla każdej strefy osobno: 50% w strefie zieleni i rekreacji SN, 30% w strefach SW, SJ, SZ, SU, SH, SR i SC, 20% w strefach gospodarczej SP i infrastrukturalnej SI. Dla stref SG, SO i SK wskaźnika nie określa się. Niezależnie od strefy wskaźnik nie dotyczy terenów komunikacji, dla których wynosi 0%.

Czy strefa planistyczna wystarczy, żeby dostać warunki zabudowy?

Nie. Strefa rozstrzyga, co wolno na danym terenie lokalizować, ale nowa decyzja o warunkach zabudowy dla działki bez planu miejscowego wymaga dodatkowo położenia w obszarze uzupełnienia zabudowy. Działka w dobrej strefie, lecz poza OUZ, nowej wuzetki nie otrzyma. Obie rzeczy trzeba sprawdzić razem.

Źródła: rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z 8 grudnia 2023 r. w sprawie projektu planu ogólnego gminy (Dz.U. 2023 poz. 2758 — załącznik nr 1: charakterystyka stref planistycznych i wskaźniki powierzchni biologicznie czynnej; załącznik nr 2: urzędowe kolory stref) · ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (charakter prawny planu ogólnego, warunki wydania decyzji WZ) · ustawa z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2023 poz. 1688 — reforma i przepisy przejściowe) · rozporządzenie w sprawie sposobu wyznaczania obszaru uzupełnienia zabudowy (algorytm OUZ) · materiały Ministerstwa Rozwoju i Technologii o planie ogólnym gminy · Rejestr Urbanistyczny · Krajowa Integracja Miejscowych Planów Zagospodarowania Przestrzennego (GUGiK).